Er is één feit over het bbp dat vaak verkeerd wordt geciteerd in de media. Ik weet zeker dat we allemaal de volgende uitspraak wel eens hebben gehoord: "Oorlog XYZ heeft bijgedragen aan een toename van de economische output, oftewel het bruto binnenlands product van ABC-land."

Het bekendste voorbeeld is De deelname van de VS aan de Tweede Wereldoorlog hielp de economie uit de Grote Depressie te komen.

Omdat de Tweede Wereldoorlog en de Grote Depressie allebei rampen van epische omvang waren, is dit voorbeeld de afgelopen zeventig jaar in het geheugen van veel economiestudenten gegrift!

Nu rijst één vraag: staat ons economische systeem haaks op de fundamentele menselijke waarden?

Is het geweld en de massamoord op duizenden mensen een prestatie op ons economisch scorebord?

Nou, in tegenstelling tot wat economieboeken je misschien vertellen, is dat niet het geval. Het grotere economische systeem dat we hebben, is volledig in vrede met menselijke waarden en beschouwt massavernietiging niet als een prestatie. Wanneer we echter de werking van de economie bekijken vanuit het perspectief van het bbp, ontstaat deze verwarring.

Een econoom genaamd Henry Hazzlit heeft dit concept gedetailleerd uitgelegd. Hij noemde dit concept, de Gebroken raam-misvattingDe 'broken window fallacy' is volgens hem een ​​van de meest verkeerd begrepen concepten in de economie. Hier is hoe hij het uitlegt.

Hij vraagt ​​ons ons een schilderachtig stadje voor te stellen, waar ook ter wereld. De dag verloopt zoals gewoonlijk op de markt. Plotseling besluit een ondeugende jongen de ruit van een kleermakerij kapot te slaan. Hij raapt een steen op, breekt het glas en rent dan giechelend weg.

Nu hebben we dus een kapot raam en wat veel verwarde economiestudenten ook wel een katalysator voor economische groei zouden noemen.

Nu het raam kapot is, moet de kleermaker het vervangen. Hiervoor schakelt hij een timmerman in. De timmerman plaatst vervolgens een bestelling bij de glasfabrikant. Hij gebruikt vervolgens lijm, zijn gereedschap en zijn arbeid en repareert het raam. Hiervoor ontvangt hij een geldbedrag van de kleermaker.

Omdat er zoveel transacties plaatsvinden vanwege een kapot raamveel mensen zouden kunnen beargumenteren dat het ingooien van ramen eigenlijk een goede zaak is en dat we overal in de stad de ramen van iedereen moeten ingooien.

Omdat dit meer zaken zou betekenen voor de timmerlieden, de glasfabrikanten en de arbeidersDankzij dit verdraaide denksysteem kan een inherente daad van vandalisme worden afgeschilderd als een maatschappelijk goed.

Wat is hier de misvatting?

Om deze misvatting precies te kunnen vaststellen, moeten we ons voorstellen hoe de wereld eruit zou hebben gezien met en zonder het gebroken raam.

Het antwoord de wereld zou precies hetzelfde zijn geweestDe marktplaats zou er precies hetzelfde hebben uitgezien en zou dezelfde functionaliteit hebben geboden aan zowel klanten als verkopers. Er is niets extra's gebouwd. Alle kosten die de kleermaker heeft gemaakt, zijn uitsluitend gemaakt om de oude situatie te herstellen.

Maar hoe zit het dan met alle kosten die de kleermaker heeft gemaakt?

Al dat geld is toch van eigenaar gewisseld?

Waarom zou het dan niet bij het BBP worden opgeteld en waarom vond er geen groei plaats?

Nou, Als we de nieuwe uitgaven aan het BBP toevoegen, moeten we ook de door de economie veroorzaakte vernietiging aftrekken.! Het is niet onjuist om de nieuwe uitgaven van de kleermaker bij het BBP op te tellen. Het waren immers nieuwe transacties die plaatsvonden. Het is echter onjuist om simpelweg te vergeten de vandalistische daad van het BBP af te trekken.

Een logische benadering van de boekhouding van deze transactie zou betekenen dat je eerst bijvoorbeeld $ 100 van de economie aftrekt vanwege de kinderachtige vandalisme door de jongen. Vervolgens tel je diezelfde $ 100 weer op wanneer de timmerman het raam renoveert.

Het is een persoonlijk verlies voor de kleermaker en een persoonlijke winst voor de timmerman, glasfabrikant en anderen. De economie als geheel blijft echter onveranderd. Er zijn geen winsten of verliezen geweest die de economie ten goede zijn gekomen door vandalisme.

Conclusie

We kunnen dus zien dat de economische principes inderdaad in harmonie zijn met de maatschappij. Wat echter niet in harmonie is, is de manier waarop we ze verklaren.

Het bbp-systeem draait volledig om optellen. Het weet simpelweg niet hoe het moet aftrekken.. Dus wanneer er oorlogen uitbreken, blijft het BBP-systeem gewoon doorgaan met optellen. Het vergeet de verwoesting die door de Tweede Wereldoorlog is veroorzaakt, af te trekken. Het vergeet alle doden, de kapotte infrastructuur en dergelijke andere gevallen van verwoesting af te trekken.

Het telt alleen maar alle verspillende productie op die er het gevolg van was en schetst een enorm vertekend beeld van de economische groei. Volgens het BBP-systeem zijn de herbouw van kapotte wegen en havens, en de buitensporige uitgaven aan gezondheidszorg als gevolg van willekeurige bombardementen, allemaal goed voor de economie!

Het BBP-systeem is daarom niet alleen een economisch kwaad, maar ook een sociaal kwaad.Deze verdraaide logica is door veel corrupte politici gebruikt om veroveringen en verspilling van belastinggeld voor persoonlijk economisch gewin te rechtvaardigen.